گاه یک عکس سوای زیبایی بصری، یک نماد است . گاه این نماد از هزاران خط نوشته هم بیشتر به کار می آید . 

در عاشورای امسال قسمت شد تا از ایستگاهی متروک در دل کویر دیدار کنم . در آنجا درب عجیبی دیدم بی دستگیره ! که پشت آن را دیواری زمخت زینت داده بود و شاخه های خشک بوته ها هم آن درب را در آغوش گرفته بودند .

دربی که بی گمان زیباترین نماد افسردگی بود

به یادگار عکسی از آن درب گرفتم  تا هر چند وقت یکبار به آن نگاه کنم و به یاد داشته باشم که ...

هنگامی که قلبمان را بر روی محبت ببندیم

چگونه اسیر افسردگی می شویم

برای شاد بودن گاه لازم است کمی هم خطر کرد

.

.

.

.

.

.